Nieuwjaarsgedicht

Home > Inwoners > Actualiteiten > Nieuwjaarsgedicht

Nieuwjaarsgedicht

RSS

Door Anne-Roos van der Meijden, dorpsdichter van Scherpenzeel

verse verte

ik spreid de tijd uit over het tapijt,
dagen vol zonlicht en thuis
vinden in dichten
dagen van flink vergissen
van mensen die hadden moeten blijven
en die onmetelijk missen

afgelopen jaar sleept zich
een verte in, brokkelt af
maar met ogen dicht kom ik te weten
ze zijn ze nog heel,
dat mag ik niet vergeten

met ogen dicht zijn ze nog heel
je moet door maar kunt blijven hangen,
je kunt blijven hangen,
je kunt blijven hangen,
je kunt niet door

je weet dat je moet
schuif je herinneringen in je hart,
dat is het beste,
daar blijven ze langer goed

doe je ogen open
en zie de nieuwe verte dan
het wacht op jou om te gebeuren
en als je niet meer verder kan
zoek in je hart, daar kom je ze tegen
met herinneringen vouw je nieuwe wegen